/-Yıldızları vardır insanların, ama birbirlerine benzemezler. Yolcular için kılavuzdur bunlar; kimileri için yalnızca birer küçük ışıktır, bilginler için sorundur her biri..... Ama tüm bu yıldızların sesi sedası çıkmaz. Senin öyle yıldızların olacak ki kimseninkine benzemeyecek...
-Ne demek istiyorsun?
-Geceleyin gökyüzüne baktığında, ben bunlardan birinde olacağım, bunlardan birinde güleceğim için, sanki tüm yıldızlar gülüyormuş gibi gelecek sana. Gülmesini bilen yıldızların olacak.... Ve üzüntünü unuttuğunda (insan her zaman unutur üzüntüsünü) beni tanımış olduğuna sevineceksin. Hep dostum olarak kalacaksın. Benimle birlikte gülmek isteyecek canın. Ve kimi zaman gidip, öylesine, keyfince, pencereyi açacaksın... Dostların senin gökyüzüne bakarak güldüğünü görünce şaşacaklar. O zaman onlara diyeceksin ki: " Evet, yıldızlar beni hep güldürür!"...../
ANTOINE DE SAINT-EXUPERY
Küçük Prens
Her yaşta okunabilecek bir kitap; bir kez, sonra bir daha, bir kez daha... içimizdeki çocuğun saf yanlarını beslemek, duygularımızı, iyi niyetli duygularımızı her koşulda yitirmememiz gerektiğini unutmamak için.
🌏🌏🌏
Ben hangi kelimeye açsam ağzımı
Ben hangi kelimeyi nereye koysam
Bir sonbahar konaklar sesimde.
Ben hangi kelimeyle girsem akşama
Ben hangi kelimeyle nereye gitsem
Yokluğunun renginde depremler düşer boynuma.
Ben hangi yaprağın ince hüznüyüm
Sen hangi sersem haydut...