Fdme Aln
@Fadimealn
104 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kitabın içerisinde farklı farklı birkaç hikaye olmasındansa, bir iki tane olup devamının getirilmesini tercih ederdim. Hemcinslerimin nasıl başardıklarını bilmek beni mutlu ederdi; böyle olunca sanki her şey çok yarım kalmış gibi hissettirdi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İmam Gazalî okumak, insana sürekli kendi iç dünyasını sorgulatıyor. Bir an durup, “Bu gidişatım nereye?” diye düşünmek zorunda kalıyorsunuz.
Sarsıcı olan şu: Allah’ın bizim ibadetlerimize hiçbir ihtiyacı yok; O es-Samed’dir. Oysa biz, üzerimize düşeni bile layıkıyla yapamazken, bırakın tam yapmayı, sırf iki küçük ibadet ettik diye hemen böbürlenmeye, kendimizi beğenmeye (ucub) başlıyoruz.
O seccadeye oturabilmek, o hayrı yapabilmek bile Allah’ın bize bir lütfuyken, O’nun ikram ettiği amelle yine O’na karşı kibirleniyoruz. Gazalî’nin satırları insanın yüzündeki o sahte tatmin maskesini indiriyor; bizi acziyetimizle, samimiyetimizle ve en önemlisi asıl muhtaç olanın kendimiz olduğu gerçeğiyle yüzleştiriyor.
Okuma grubu kitabı olmasaydı merak edip alacağım bir eser değildi. Olay örgüsü bana çok karışık geldi ve içine girmekte zorlandım. Kitap ancak 77. sayfadan sonra "eh işte" dedirtecek bir seviyeye ulaştı ve biraz akmaya başladı. Bir gruba bağlı olmasaydım muhtemelen yarıda bırakacağım, beklentimin altında kalan karmaşık bir okuma oldu.
