Fatih
@Fakobey
Şair,yazar, gerçek öyküler yazarı.
Çocukluk
Çocukken çok #evhamlarım vardı,
mesela bir an önce büyümek gb.
Büyüdük ne oldu peki? Alışamadık bu büyümeye.
Ah küçüklük ne de güzeldin öyle,#dosttuk hep seninle. Sen #çayırlar mevkiinde #Buğday tarlasinda sarı bir #başaksın.
Sen #ovadatren yolundaki tarlamızda #mısırkoçanı,ve o kara trenin #acıdüdüğüsün.
Başımı #demirrayların üzerine koyuşum,ve #kulaklarımıraylara yaslayışım,
o #uğultuyu duyunca on dakika sonra tren gelecek değişimsin.
Sen bazen #kırandaki o küçük #sudeposundan #memleketimi izleyişim.
Bazende #tütüntarlalarında küme, küme #karıncalar gibi çalışan #köylülerimsin.
Bazen bir #tasayrana doğranılan #kuruekmek, bazende o tasın üstünden atlayan bir #çekirge, belkide hendeğin kenarında #vıraklayan bir #kurbağa.
Bazen tütün dizilen evlerin salonları,bazende,çardaklarısın. Bazen #Sırtımızda #tütünbohçası,bazende #Çatkapı çalınan #kırık bir #tahtakapı.
Ah küçüklük seni düşünür evhamlarım hep,
Taki #Ölene dek...
Not: kendi hayatimdan yazılar öyküler ...
Yürüyordum. Yürüdükçe de açılıyordum. Evden kızgın çıkmıştım. Belki de tıraş bıçağına sinirlenmiştim. Olur, olur! Mutlak tıraş bıçağına sinirlenmiş olacağım.
Otların yeşil olması, denizin mavi olması, gökyüzünün bulutsuz ol¬ması, pekâlâ bir meseledir. Kim demiş mesele değildir, diye? Budalalık! Ya yağmur yağsaydı... Ya otların yeşili mor, ya denizin mavisi kırmızı ol¬saydı... Olsaydı o zaman mesele olurdu, işte.
Çikolata renginde bir yaprak, çağla bademi renkli bir keçi gördüm. Birisi arkamdan:
— Hişt, dedi.
Dönüp baktım. Yolun kenarındaki daha boyunu posunu almamış taze deve dikenleriyle karabaşlar, erik lezzetinde bana baktılar. Dişlerim kamaştı. Yolda kimsecikler yoktu. Bir evin damım, uzakta uçan bir iki kuşu, yaprakların arasından denizi gördüm. Yoluma devam ederken:
— Hişt hişt, dedi.
Dönüp bakmak istedim. Belki de çok istediğim için dönüp bakama¬dım. Olabilir. Gökten bir kuş, hişt hişt ederek geçmiştir. Arkamdan yı¬lan, tosbağa, bir kirpi geçmiştir. Bir böcek vardır belki, «hişt hişt» diyen.
— Hişt, dedi yine.
Bu sefer belki de isteksizlikten dönüp baktım, çalıların arasına bi¬risi saklanıyormuş gibi geldi bana.
Yolun kenarına oturdum. Az ötemde bir eşek otluyor. Onun da ren¬gi çağla bademi; ağzı, dişleri, kulakları, boynu ne güzel. Otluyor. Otları âdeta çatırdata çatırdata yiyor. Belki de bu çıtırtılı, çatırtılı sesi «hişt hişt» diye duymuşumdur? Eşeğin ot koparışının sesinden apayrı bir ses:
— Hişt hişt hişt, dedi.
Hani bazı, kulağınızın dibinde çok tanıdığınız bir ses, isminizi çağırıverir. Olur değil mi? Pek enderdir. Belki de kendi kafanızın içinden si¬zin sevdiğiniz, hatırladığınız bir ses, ses olmadan sizi çağırmıştır. Olabilir.
Birdenbire güneşi, buluta benzemez garip ve sarı bir sis kapladı. Bir kirli el, çağla bademi eşeğin sırtından bir kumaş çekip
#ÇOCUKLARIMA
Diyelim #ıslık çalacaksın ıslık
Sen ıslık çalınca
Ne ıslık çalıyor diye şaşacak herkes
Kimse çalmamalı senin gibi güzel
Örnegin kıyıya çarpan #dalgaları sayacaksın
Senden önce kimse saymamış olmalı
Senin saydığın gibi doğru ve güzel
Hem dalgaları hem saymasını severek
De ki #sinek avlıyorsun sinek
En usta sinek avcısı olmalısın
Dünya sinek avcıları örgütünde yerin başta
Örgüt yoksa seninle başlamalı
Diyelim #zindana düştün bir ip al
Görmediğin yıldızları diz ipe bir bir
Sonra yıldızlardan kolyeyi
Düşlemindeki sevgilinin boynuna geçir
Say ki hiçbir işin yok da #düşünüyorsun
Düşün düşünebildiğince üç boyutlu
Amma da düşünüyor diye şaşsın dünya
Sanki senden önce düşünen hiç olmamış
Dalga mı geçiyor düşler mi kuruyorsun
Öyle sonsuz sınırsız düşler kur ki #çocuğum
Düşlerini som somut görüp şaşsınlar
