Dünden iğrenen bütün insanlar gibi biz de gelecekten konuştuk sürekli...
Yarın, bugünü yaşanılabilir hale getiriyordu. Kendimizi bir binanın tepesinden hep beraber boşluğa bırakmayışımızın tek nedeni yarındı ..! Lotodan çıkma ihtimalini, aşık olunacak insanla tanışma ihtimalini, sonsuz mutluluk ihtimalini içinde barındıran o sihirli sözcük : yarın .
Gelecek iyi bir sermayeydi. Yaşadığımız sürece bitmeyen bir anapara gibi...
Eskiden de, yani ilk garip duygular ya da duygusuzluklar hissettiğim zamanlarda da yarının büyük bir önemi vardı. O zamanlarda kurmuş olduğum hayallerin sınırsızlığı ve saçmalığı beni sarhoş ederdi..
Kendi kendimi sarhoş edemediğim zaman içkiye başladım zaten...!!!
Hayat, ölene kadar hissedilen zevklerden, çekilen acılar çıkarıldığı zaman geriye kalandır.
Hayat= zevk - acı.
Sonuç pozitifse, yaşamışsındır hayatı.
Negatifse ölmüşsündür doğduğun gün.
Tabii bir de sıfır ihtimali var. Bu durumda ise zamanın yetmemiştir hayatı anlamaya..!
Herkesin kendine göre bir hücresi var. Bazılarınınki daha genişse, neyi değiştirir ? Mahkûm olduktan sonra hayata, fark eder mi üçe üç bir oda ya da binlerce kilometrekarelik bir ülke ? Hayatlarımıza sadece acı yön veriyor. Dejenere mazoşistleriz !!!