Doğduğumdan beri sana aşık, sana ait gibi hissediyorum kendimi...
Saç telimden ayak parmaklarıma kadar her şeyim ile senin...
Aşk neymiş bana en güzel haliyle yaşattın...
bilmediğim ama bildiğimi sandığım bir şeymiş...
yenilir içilir gibi değil de hissedilen bir şeymiş...
ben senle öğrendim...
yanında olmasa da iyi olduğunu dilemekmiş her bir soluğunda...
gözünü kapatınca karşında gördüğün göz aşk'a ait olanmış...
bazen yanından gelip geçişini hissedebilmekmiş oysa yanında değilken...
bir gülüşüne tekrar tekrar aşık olmak, o aşkın içinde yanıp tutuşmayı istemekmiş...
sesi,içinde kaybolunası bir boşluk; öpüşü ise anlatmaya kalbimin dayanamayacağı bir teslim oluş...
ben sende kayboldum ve kendimi sende buldum...
anlamım sende var oldu, sende çoğaldı...