Yok olmaktan,artık var olamamaktan öylesine korkar ki insan,varlığını ebedileştirmek gayesiyle hiç yorulmadan saçar döllerini etrafa. Yüzyıllardır bu böyle olagelmiştir. Bu içgüdüsel amacını yine sözümona insanileştirmek,diğer türlerin çoğalma eyleminden farklı kılmak için aşkı türetmiştir.
Çünkü bilinç tahmin yürütemediğinden,akıbetini kestiremediğinden korkar. Korkar ve korktuğuyla burun buruna geldiğinde ne olur, biliyor musunuz? Yok sayar.(...) Kontrol edemediğinden korkar.
Farklılıklar değil aynılıklar çoğaldıkça an be an,odağını da,sorunun cevabını da kaçırdığını anladın. Bir gün uyandın. Kendini de,diğerlerini de tanımadığını kavradın. Sorunun cevabını aramaktan böylece caydın.