İnsanın şu Roma tanrısı Ianus’ünki gibi, iki ayrı dünyaya (iki farklı yana) bakan yüzüdür bu. Kendinden geçirici hayranlık ve huşu içinde kendini en yücenin, en büyüğün hizmetine sunabilen biricik varlık, bunu gerçekleştirebilmek için, sadece, davranış psikolojisini düzenleyen bir organizasyona muhtaçtır; bu organizasyonun hayvani özellikleri ise, bu varlığın, tam da bu en yüce ve kutsal olan uğruna yapılmasının zorunlu olduğuna kanaat getirip kardeşlerini rahatlıkla öldürebilmesi tehlikesini de beraberinde getirir. Ecce homo!: “İşte insan!”