Pınar

Sait'in içinde o her zamanki dingin deniz, en fazla biraz çırpınıyor o kadar.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Karşısındaki durağan manzara binlerce yaşam kıpırtısıyla dolu, belki bir kısmı tam o sırada, bakışlarının dokunduğu yerlerde başlıyor, bir kısmıysa aynı anda sönüp gidiyor. Bu kıpırtıları ruhunda hissetmek hoşuna gidiyor - ağaçlar, çalılar, böcekler, kirpiler...
Sayfa 112·Kitabı okudu
Edebiyat
Kafasında bir yumak var, bakmış ki neresinden çekse düğüm olacak, öylece bırakmış, uzaktan izliyor.
Sayfa 111·Kitabı okudu
Edebiyat
İnsan gençken gittiği cenazelerde hızla büyür, Sait bunu iyi biliyor.
Sayfa 111·Kitabı okudu
Edebiyat
Bu gittikleri iki gün evvelkinden başka ama Sait kendini tanıdık bir yerde buluyor, mezarlık mezarlıktır işte. Sanki biraz dolaşsa kızının, babasının, annesinin yattığı yerleri bir bir bulacak.
Sayfa 111·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam