Dünyanın bütün Kızılderilileri yenilir , Spartaküs kaybeder , gün batarken sararır , kuşlar döner, Sadri alışık denilen hergele , her filminde ağlardı. O ağladıkça ben de ağlardım. Nedenimi bilmez ağlardım. Ağladıkça Sadri'ye kıl kapar gıcık olurdum. Üçüncü şahıs olarak kalışına , hep gidici kadınları sevişine , bu gidiciliklerin bir mecburiyet gibi duruşuna , Sadri'nin bu mecburiyetlere , giden kişinin özgürlüğü olarak bakıp , ona ihanet etmemek için kendine ihanet edişine ...