Faruk Çiftci
@Faruhh4
Sorun şu ki Tanrım; gömleğim bir kavgada önden yırtıldı ve ben kimselere anlatamıyorum. Kimseler inanmıyor gözlerimdeki yaraların gerçek olduğuna.
Varacağı yeri bilmezse hayatta yol alırken zorlanır insan.
Hayat, kısa kısa öykülerin toplamıdır. Her zaman öykünün mutlu bitmesini bekleme. Önemli olan nasıl bittiği değil, öykünün kendisidir.
Yaşadığın acıyı bir başkasının anlaması gerçekten çok zordu... Acı, kendi acımız olunca bir anlam kazanıyordu çünkü... Yoksa hüzünlü bir kelimeden öteye geçmiyordu.
Kar, bir insanın kalabalıkların arasında kaybolmasına yardım etmek için yağıyor olabilirdi.
Hayat onun için yaşanıp gidilecek bir yerdi; ne çok dibini oymalı ne de tepesini merak etmeliydik.