Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dua, dua, eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış.
Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış...
Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu;
İplik ki, incecik, örer boşluğu.
Dervişe sormuşlar neden hep iyiler kaybeder?
"Bahçeden bir çiçek kopart desem hangisini koparırsın?" diye sormuş, "Tabii ki en iyisini" cevabını alınca, "İşte bu yüzden, hep iyiler kaybeder" demiştir.
"Kalbin yetmiyorsa sevemeyeceğin insanı yorma..
Cesaretin yoksa, yürüyemeyeceğin yola çıkma."
