Herkes benim kumarı kumar için oynadığımı sanıyor. Bir zamanlar o kadar bağlı olduğum sanat ve edebiyatı bunun için bıraktığımı sanıyorlar. Halbuki ben kumarı düşünmemek için oynuyorum. Ruhuma üşüşen sabit fikirlerin, beyin zarımı yırtan vehimlerin biricik ilacı olarak onu buldum. Kumar oynamayacak hale geldiğim gün intihar etmekten başka çarem kalmayacaktır. Allah’ın bu imtihanı karşısında her defa hezimete uğrayan beni bir de emanete kıymak günahından kim kurtaracak?
Elimden gelse gözlerimi kapar, öyle yürürdüm. Toprak, kendisine olan emniyetimi yıkmıştı. Tabiatla kolay kolay barışamazdım. Toprak üzerinde emeklediğimiz, gezdiğimiz, oturup kalktığımız, hayat dediğimiz gülünç ve mustarip oyunu oynadığımız ve sonra birgün tekrar kucağına döndüğümüz katı anayı bana bu zelzele geceleri öğretti.
Sayfa 211 - Ahmet Hamdi TANPINAR / Erzurum·Kitabı okudu
Çok gezmişti, fakat seyahatlerinden hiç bahsetmez, “Her yer birdir, insanlık hep aynıdır.” diye sözünü kapatırmış. En çok bahsettiği şey ölüm ve insandı.
Sayfa 203 - Ahmet Hamdi Tanpınar / Erzurumlu Tahsin·Kitabı okudu