Yalnız olma ve genellemelere uymama hakkını elde etmiş; insanın, yalnızlığın acısıyla kıvranmaya mahkûm olduğu genellemesinden kendini kurtarmış olan kişi, yalnızlık denen şeyi tepetakla edebilecek güçte demektir. Yalnızlığı baş aşağı çevirdiğinizde karşınızda bir macera bulursunuz.
Hayvanlar kendi alanlarını korumak için nasıl kötü kokular saçarsa, görünüşte aklı başında insanlar da, tekrar ve tekrar, anlayamadıkları şeyden kendilerini korumak için kibir salgılamayı seçiyorlar. Kazanılan özgürlükler düzenli olarak yitiriliyor. Özgürlük alanı fazlaca genişlediğinde zihinler o denli serbest kalıyor ki, insanlar yollarını kaybediyorlar.
İki insanın bir araya gelmesinin hiçbir sonuç doğurmadığı her karşılaşmada, ziyan olmuş bir fırsat yatar…
…Çoğu karşılaşmada, temkinli davranma ya da gururunu koruma dürtüsü, düşüncelerin içtenlikle dile getirilmesine hâlâ izin vermiyor. Dünya gürültüsü sessizliklerden kurulu.