Kaderini başkasının ellerine bırakmak, varoluşun sorumluluğunu devretmek demekti bu. Telafisi de kendi içindeydi bu bedelin çünkü başkasına dayanmak, tek başına durmaktan her zaman daha kolaydır.
Bu felaketlerden sonra birbirimize bilâkis daha fazla bir yakınlık ihtiyacı duymamız lazım gelmez miydi? Halbuki biz,âdeta birbirimizden nefret ediyoruz.