Fatih keleş
@Fatihklss
Şu anda okuduğu kitap
Kahpece, kalleşçe kıyılmış bir kral!
Korkağın biri miyim yoksa ben?
Alçak diyen biri yok mu bana?
Bir tepeleyen yok mu beni?
Yok mu biri sakalımı koparıp yüzüme çalan,
Yok mu biri gelsin çeksin beni burnumdan,
Tıksın yalanlarımı boğazımdan içeri ciğerlerime.
Yok mu bunu yapacak biri, yok mu?
Yapsın, razıyım! Karşı koyamam ki zaten,
Güvercin yüreklinin biriyim!
Ezilmeyi acılaştıran zehir yok ki bende
Olsaydı, çoktan yedirmez miydim çaylaklara
O köpeğin bağırsaklarını, o kanlı, o iğrenç herifin!
O vicdansız, kalleş, çamur ruhlu herifin!
Ey alınmamış kan!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yazık ki, Hindistan'da pek az önemli kent vardı. Hindistan açıklıktı; tarlalar, tarlalar, sonra dağlar, sık ormanlar, dağlar ve gene tarlalar..
Tren yolu biter, yol bir noktaya kadar otomobile elverişlidir, ondan sonra öküz arabaları dar yollardan aşağı yollanırlar, patikalar tarlalara dalar, sonra bir tutam kırmızı boyanın yanı sıra kaybolurlar. Böyle bir ülkeye insan kafası nasıl başat olur? Kuşaklar boyunca kuşatma için akıncılar gelmiş, denemiş ama onlar da bunun dışında kalmışlardı. Kurdukları büyük kentler sadece bir gerileme, kavgaları ise, dönüş yolunu bulamayan insanların can sıkıntısıdır. Hindistan onların derdinden anlar.
Bütün dünyanın derdini can noktasına dek anlar. Yüzlerce ağzı, gülünç ve kutsal binlerce varlığıyla «Gel» diye seslenir. Ama neye, nereye gelsin? Bunu hiçbir zaman açıklamamıştır. Hindistan bir vaat değil sadece bir çağrıdır.
