Məncə, qocaman Siseronun fikridir, "keçmişin əzabsız xatirələri bizə dinclik gətirər".
Yan təkrar evə baxdı və sonra çiynini çəkdi: Onun üçün demək asandır.
Allah gecəni yaradıb lakin onu əbədi etməyib. Bütün əbədi olmayan qaranlıqlar kimi. İşıq mütləq ki qaranlıqdan sonra gəlir və biz işığı deyil, qaranlığı yandırırıq əslində.
Dünyada bir nizam var, olması lazım olan olmalıdır bu bizim xoşumuza gəlsə də, gəlməsə də. Öz həyatımızda baş verənlər kimi. Nə işığımız əbədidir, nə qaranlığımız. Nə aydınlığa güvənib heç vaxt sönməyəcək deyə yaşaya bilərik, nə gözümüzü qaranlığa öyrədib daha heç vaxt çıxa bilməyəcəyik düşüncəsində olmalıyıq.
Hər şey keçir. Zaman yaraları sağaltmır, zaman bizə onları sağaltmaq üçün şans verir sadəcə. Ağrıdığın yeri sən bildiyin üçün dərmanı da özün hazır etməlisən. Bu dərman işıq və zülmətin birləşim yerindədir.
Həyat özbaşına nə yaxşı, nə də pisdir. Ona yaxşılığı pisliyi qatan sizsiniz..
Yaxşı ürəkli insan, başqalarını həsəd etdirməmək üçün, özündə bir neçə qüsur buraxar.
Benjamin Franklin