İndi əksini təsəvvür edək: beynimizdə yaratdığımız aləmdə güclü, yaraşıqlı, bacarıqlı biriyik, bizi hamı sevir, həmişə yardıma hazırdırlar. Vəziyyətimiz yaxşıdır, gələcəkdə isə daha da yaxşı olacağına əminik. Bu zaman əlimizdəki resursların qədrini bilib gözəl həyata sahib olacaq, uzun, xoşbəxt ömür sürəcəyik.
Epiktet qul olduğu dövrlərdə bir gün ağası ona qəzəblənib amansızlıqla ayaqlarına zərbə vurdu. Epiktet halını pozmadan dedi: "Ayağımı sındıracaqsan". Lakin sahibi vurmağa davam etdi. Epiktetin ayağı sındıqda yenə də sakitcə dedi: “Dedim axı, ayağımı sındıracaqsan". Ağası onun dözümlülüyünə mat qalaraq öz hərəkətindən xəcalət çəkdi.
Həyatımız boyu tez-tez xoşumuza gəlməyən şəraitlə üzləşirik. Bu zaman qarşımızda iki seçim olur: ya fikirlərimizi mənfiyə kökləyib onların həyatımızı məhv etməsinə icazə verəcəyik, ya da müsbət fikirlər yaradaraq əhvali-ruhiyyəmizi, əsəblərimizi və sağlamlığımızı qoruyacağıq.