Onlar mutluluklara düşmandır.Karanlıkta gözleri daha iyi gören yarasalar gibi, mutlak bir gecenin olmasını beklerler.Bizi de şaşırtmak istiyorlar.Yorgunum, fakat her şeyi seziyorum.
İkimiz de bu dünyanın insanı değildik. İyi kötü bir şeyler yapmaya çalıştık.Ben suçluyum: Sevgi'den farklı olduğumu gizledim. Gene de bizi yargılayanlara karşıyım. Ne yazık, sonunda haklı çıktılar. Onlara göstermeliydim. Fakat anlatması çok zor:Benim becerebileceğim bir iş değil.Neler söyleyeceklerini duyar gibi oluyorum;duymak istemiyorum .Bir fırsat daha kaçırdık. Sevgi, kendisini ve olanları hiç anlayamayacak. Ben bir şeyler yapabilseydim...
...yalnızlıktan ve ümitsizlikten kurtulmak için çalışmak, insanlık sevgisini eserlere dökmek gerektiğini anlatıyordu.Kaybedilenlerin acısı ancak böyle hafifliyordu...