Sanki herşey yalnızca zamanı unutmak için yaşanıyor gibiydi. Ve sanki bu durmadan yağan kar herşeyin üstünü örtüp bu unutuşu mümkün kılmak için didiniyo gibiydi...
"Yalnız ..."diye başladı Minjun."Doğrular ve Yanlışlar adında bir kitap okuyan insanın ,kendi yaptığı hareketin doğruluğu ve yanlışlığını ayırt edememesi çok gülünç."
"Mutlu olmanın formülü yoktu. Ama insanın kalbini ısıtan küçük şeyler vardı: Bir fincan kahve, dostça bir selam, ya da kitap sayfalarının arasında kaybolmak."