Mutlu yaşamak,doğayla uyumlu yaşamaktır.Doğaya aykırı ve erdemlerden uzak yaşamak ise yanlış bir şekilde kısa ve eksik olduğu algısını doğurur.Oysa yaşam doğru değerlendirildiğinde insana yetecek kadar uzundur.
İyiyi ve kötüyü doğru bir muhakemeyle ,yani aklını ölçüt alarak belirleyen ,ahlaki doğruluğa önem veren ,ölçüsüz hazları reddetmenin gerçek haz olduğunu bilen ve erdemli yaşayan insan gerçekten mutludur.
İnsan ,yaşamıyla ilgili olarak çoğunluğun tercihlerini örnek alma zorunluluğu hissetmemeli,aklı temel almalı,akla karşı duran kalabalıktan kendini kurtarmalıdır. Kendi içine çekilip yaşamı felsefe yoluyla düşünmeye başlayan insan,çoğunluğun,yeryüzüne özgü,aslında hiçbir değeri olmayan birçok gereksiz şeye değer verdiğini ,bu yüzden onlardaki dışsal unsurlara dayanan mutluluk görüntüsünün sahte ve geçici olduğunu anlayacaktır.