"BEN TAM KENDİME GÖRE"
“Niçin bu kadar karamsarım? Çünkü manasını bildiğimi sandığım birçok kavramın bendeki anlamları taşımadığına uyandım. Nedir onlar? Samimiyet, sevgi, aşk, sadakat, dürüstlük, vefa, özlem, dostluk... Sorguya çekiyorum tek muhatabımı: Bunları çıkarınca, ne kalır geriye insandan? Yanıtlayamıyor. Sendeki tanımlara bu kadar yabancı ruhlarla nasıl tanışabildin? Bilmiyormuş. Son birkaç yıla kadar fanusta mı yaşıyordun? Hayır, diyor, karşılaşmadım belki veya farkındalığım düşüktü, yalnızca baktım, göremedim.”
Bazen ilham, beklenmedik kapılarda belirir. En sıradan anlarda, en sıradışı hikâyeler filizlenir. Peki ya o kapı, aslında başkasının kapısıysa?
Gazeteci ve yazar Jülide Atagün’ün başına gelen de tam olarak bu. Komşusunun eşiğinde gördüğü küçük, sıradan bir kargo paketi, onun sadece merakını değil, belki de kaderini tetikledi.
Paketi açtığında içinden çıkan sebze tohumları, özellikle de o kavun tohumu, Jülide’nin zihninde bir ışık yaktı. Bu küçük tohum, “Yılın İlk Kavunu” isimli bir öyküye dönüştü ve Mercek Dergi’nin sayfalarında hayat buldu. Öykü, edebiyat eleştirmenlerinden sıradan okuyuculara kadar herkesi etkilemeyi başardı. Belki de hepimizin içinde, böyle beklenmedik bir ilham anının gizlendiğinin kanıtıydı bu başarı. Jülide, paketi açma anıyla yakaladığı bu edebi başarı arasında derin bir bağ hissetti. Ve o andan itibaren hayatını kökten değiştirecek bir karar aldı. Peki ya biz? Günlük koşturmacada, eşikte duran küçük “paketleri”, yani fırsatları fark edebiliyor muyuz? Yoksa merakımızı bastırıp, geçip gidiyor muyuz?
Ancak Jülide’nin yolculuğu, karar vermekle bitmiyordu. Yeni planları, ailevi sorunları, çocukluk arkadaşı Orkun’la yıllar sonraki beklenmedik karşılaşması ve özel hayatını düzene koyma çabaları, onu hiç ummadığı maceraların içine