“Edmond ve Mercedes kol kola girmislerdi. Marsilya’nin kapi araligindan sizan kavurucu günesi onlari bir isik seliyle yikiyordu. Önce etraflarindaki herseyi unuttular. Engin bir mutluluk onlari bu dünyadan yalitiyordu ve derin bir sevinci ifade ederken âdeta bir kederi disavuran kesik kesik sözlerle konusuyorlardi.”
“Zaman irmagi akip gidiyor, günler birbirini takip ediyordu. Gece ile gündüz bir makas gibi ömür kumaslarini dogruyor , ömür denilen bu hazine günbegün eksiliyordu .”
“ De ki: Size isleri bakimindan en çok ziyana ugrayacak olanlari söyleyeyim mi? Dünya hayatinda bütün çabalari bosa gitmis olan kendileri de iyi is yaptiklarini sanan kimselerdir “(Kehf Suresi:103)”