Demiryolu çocukları keşke o zamanlarda yaşasaydık, keşke böyle yerler olsa dedirten bir kitaptı benim için. 5-6 ve 7. sınıf için uygun benim okuduğum baskı. Bazı talihsizlikler yaşasalar da KÖTÜLÜK uğramamış bir evrenden bahsedilirken ister istemez günümüzdeki hayatı düşünüp acı acı gülümsüyor insan. Güzel kitaptı.... keyifli okumalar...
Tanzimatla birlikte bizde de çocuk edebiyatında değişiklikler ve gelişmeler olmuştur. Bunların en başta gelen örneklerinden olan Ömer in çocukluğu Muallim Naci nin kendi çocukluk anılarından oluşmaktadır. Benim görüşüme göre anı tarzında bir yapıt olan kitabı hem büyükler ( devrin çocukları ve yaşamı hakkında kısa bilgi edinebiliriz) hem de çocuklar okuyabilir.
Kitapta en çok dikkatimi çeken Muallim Naci nin babası...O zamanın baba kavramının bu şekilde olabileceği hiç aklıma gelmezdi. Gerçekten tebessüm ettiren, içinizde bir sevinç, bir merhamet oluşturan çok tatlı bir baba...
Keyifle okudum
Ömer Seyfettin gerçekten çok güçlü bir kaleme sahip. Bana bunları zamanında okumamı tavsiye etmeyenlere selam olsun. Küçücük kasaba okulumda ben sadece ders kitabı okunur zannıyla saf saf ders çalışırken böyle dünyalardan bîhaber büyüdüm, yaşlandım...neyse her şey nasip...geç de olsa seninle tanıştım ya Ömer Seyfettin.... gerçekten çok müteşekkirim.... (Sürenin uzun olmasına bakmayın, ben kırk parçaya bölünengillerdenim...yoksa bir çaydanlık çayla hüp diye bitecek kadar akıcı her biri)
Öyle güzel ifadeler...öyle güzel tesbitler...öyle güzel olay örgüleri....şimdiki gençlik kitapları yanından bile geçemez diyorum ve her gencin okumasını canı gönülden tavsiye ediyorum
Keşke Kezban gibiler hâlâ olsa....
Tek diyeceğim bu...
Adaleti olmayan bir memleket gerçek bir sürgün, inanılmaz bir işkencedir... Benim ümidim yok ama yine de dua yerine geçsin niyetiyle diyeceğim o ki; güzel günler görelim inşallah....