~Nefsinin ayıplarını bilen,basiret sahibi bir mürşide tabii olmalı
~Basiret sahibi dosdoğru bir arkadaş edinmeli.O arkadaş onun hatalarını gözlemleyip uyarmalı
~Nefsin ayıpları hakkında düşmanlarının söylediklerinden istifade etmeli
~Halk ile oturup kalkmalı ki gördüğü kötü huy ve davranışları kendi nefsimde arayıp temizlemeye çalışsın
Zira başkasında gördüğü o hoşuna gitmeyen hal veya ondan bir parçası kendisindede vardır.
… Rastladığı kişinin hâlinden sormak suretiyle şefkatini izhar etmek ise katıksız münafıklıktır Örneğin " Sen nasılsın ? Aile efradın nasıl ? " dersin .Oysa kalbin adamın durumuyla zerre kadar ilgilenmiyor…