Şeyh Galib ne güzel söyler:
Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen,
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen...
"Ey insan! Kendine gönül gözüyle hoşça bir bak ki; sen âlemin, yani yaratılanların özüsün ve sen kâinatın göz bebeği olan âdemsin/insansın."
İnsan, taşıdığı ahlâki sorumluluk kadar insandır: Sorumluluğundan kaçan, kendi insanlığından da kaçmış olur. Mevlânâ'nın dediği gibi;
"Kimden kaçıyoruz, kendimizden mi? Ne tuhaf şey! "