Fatma
@Fatmaaa48
143 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·176 syf.·
4 günde okudu
·2025 33. kitabı
Hatice'ye
Kadınım benim
Tenha gezen evliyam.
Ben gittim harf harf dağıldım
Sen tamamladın cümlemi.
İyi adam olur muydum
Yazmasaydım...
Ölüm bile zor yanıtlar bunu....
Kalbim, Uzun Menzilim
Ben ona dedim ki
Suyun üç hali var
Dördüncüsü sensin.
Taşların saltanatında
Bir gönül iklimiyim
Ağzımda esensin.
Rüzgârla yaprağın aşkı
Neyse dört mevsim
Öyle süreceksin.
Eşiğinde duracağım
Yıpranmış ve kirli
Kirpiğinle sileceksin.
İnsan adım atmazsa
Gidemez ki iyiliğe
Hüznümü düzeltensin.
Benim geldiğim geçmiş
Çok açık bir yazıdır
Parmağınla okuyansın.
Zamanı saymayı
Yeniden öğreniyorum
İbresin çekisin yelkovansın.
Kalbim
Uzun menzilim benim
Kimseler görmedi Ömür Hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim- içinde senin ve benim agırlığım- benim olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına, ben geçtim. Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde, ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.
Nedir ki bir aşkın doğrusu
Geçsem kirpiklerinin
Canıma kement kıvrımlarından
Geçsem ve dursam
Derin hülyasında gözlerinin
Sevinse azıcık içimdeki ihtiyar.
Körfezin sularıyla menevişli
O ten kokusu soluğundan esen
Bozkıra bulut taşıyan o rüzgâr
Tutup elimden kaldırsa beni
Ölü toprağından kırık heveslerin.
Eşikler bıçak odalar kuyu
Üstümde ağır örtüsü zamanın.
Yavrum, ben yanlışım, biliyorum da
Nedir ki bir aşkın doğrusu
Herkesin kendini boğduğu yerde....
(1994)