Zayıf akılların genel hali budur: Onlar hakkı, şahıslar üzerinden tanırlar;şahısları ise hakka göre tanımazlar. Oysa akıllı kişi, Hz. Ali’nin şu sözünü örnek alır: “Hak kişiyle bilinmez. Hakkı bil (tanı) hak ehlini de tanırsın.” Akıllı ve arif kişi,önce hakkı bilir; sonra da söze bakar. Eğer söz doğruysa bunu söyleyen ister batıl ehli ister hak ehli olsun,o sözü kabul eder. Hatta bazen dalalet ehlinden gelen sözler arasında gizlenmiş hakikatleri özenle seçip çıkarmaya çalışır. Zira, çoğu zaman altının menşeinin toz-toprak olduğunu bilir.