Fatma Nur Yıldız
@Fatmanuryildizz
39 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
5 farklı hikâye, 5 farklı hayat ve insan... Bu insanların her biri oldukça hayatın içinden. Ne aradığını bilen veya bilmeyen bu insanların yolları, hayatlarının bir döneminde Kütüphaneci Sayuri Komaçi ile kesişiyor. Sayuri ise onları adeta bir kitap gibi okuyup, hayatlarına dokunacak ve hatta değiştirecek o kitapla buluşmalarını sağlıyor.
Keşke ben de bir gün Komaçi Hanım'la karşılaşabilecek olsaydım diyemeden edemedim. Bana "ne arıyorsun?" sorusunu sorduğunda ne cevap verirdim bilmiyorum. Ama bana hangi kitabı önerirdi ve nasıl bir kitap eki hediye ederdi diye düşünmedim değil.
Ayrıca her hikayenin başkarakterinin, bazen sadece bir an da olsa birbirleriyle karşılaşmaları veya ufak da olsa bağlantılarının olması kitapta hoşuma giden bir detaydı.
Üzerine kafa yormadan, rahatlıkla okuyabileceğiniz çok sıcak ve samimi bir kitap.
Keyifli okumalar.
Reklam
Hayal kırıklığına uğratan kitap!
– spoiler içerir –
İlk defa bir kitabı sevmek ve sevmemek arasında bu kadar kaldığımı hissediyorum. Sanırım biraz da beklentimle alakalı bir durum bu. İlerleyişte sevdiğim kitap, sonunun bende yarattığı tatminsizlikle birden hüsrana uğrattı beni.
Feride'nin, nişanlısı Kâmran tarafından ihanete uğradığını öğrenmesiyle İstanbul'u terk edip, Anadolu'nun çeşitli yerlerinde öğretmenlik yapmasının hikayesi, Çalıkuşu. Dönemin toplumsal yapısını ve bunun Feride'nin hayatı üzerinde yarattığı etkileri çok rahat bir şekilde görebiliyoruz kitapta. Yaşadığı onca zorluğa rağmen güçlü durma çabası takdire şayan olsa da, Feride'nin kararlarına hak vermediğim kısımlar da oldu elbet. Ama o dönemin şartlarına ve yaşadığı toplumsal baskıya bakıldığında bu kararlar istemesem de kabul edilebilir.
Gelelim beni hüsrana uğratan kitabın sonuna... Feride yıllar sonra bir vesileyle ailesini ziyaret eder. Eski nişanlısı, teyze oğlu Kâmran'la tekrar karşılaşır. Feride hakkında bazı gerçeklerin ortaya çıkmasıyla da Feride ve Kâmran evlenirler.
Birçok kişinin mutlu son olarak baktığı bu sona ben koca bir hayal kırıklığıyla baktım. Feride'nin, aşkının çok güçlü olmasına rağmen, Kâmran için; "ben sadece senden değil, senin olduğun yerlerden de nefret ediyorum. (s.175)" diyecek kadar öfkesini diri tutması ve kendisine olan öz saygısını yitirmemesi beni tatmin ediyordu. Fakat günün sonunda yaşadığı onca çileyi, sıkıntıyı, üzüntüyü yok sayarak Kâmran'a verdiği şansla, kendisine olan saygısını bitirdi benim gözümde.
Neredeyse ben de Kâmran'a karşı kinimi unutup bu aşkın büyüsüne kapılıyordum ki, Kâmran'nın Feride'ye "Sarı Çiçek" güzellemesiyle aldatma hikâyesini anlatması nefretimi tekrar gün yüzüne çıkardı.
Ah Kâmran... Ne kadar sevsen de sen hiçbir zaman Feride'yi, onun güzel aşkını ve vefasını hak
Daha önce okumaya başlayıp yarım bıraktığım, şimdi ise daha sakin bir kafayla tekrar şans verdiğim bir kitap, "İnsan Nedir?".
Yaşlı Adam ve Genç Adam arasında diyaloglar halinde süren bu kitap, insanı fazlasıyla düşünmeye ve sorgulamaya itiyor. Yaşlı adamın bazı fikirlerine başta karşı çıkıp kabul etmesem de okumaya devam edip, üzerinde biraz düşününce hak vermek kimi zaman kaçınılmaz gerçek olabiliyor. Hatta bazen öyle mantıklı örneklendirmeler yapıyor ki, kabul etmekten başka çareniz kalmıyor sanki.
Gerçekten "İnsan makine midir?" sorusunun cevabını henüz kendi içimde net olarak halledemesem de kitabın bana farklı bir bakış açısı kazandırdığı kesin.
Okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ama sayfa sayısına aldanıp bir çırpıda değil, sakin sakin okumak çok daha iyi olacaktır.
