Fatma zehra özsoy

Bahçedeki İhtiyar
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış Nurlu ihtiyarın yanaklarından. Yapraktan saçını yerlere yaymış, Sonbahar ağlıyor ayaklarında. Süzüyor ufukta bir kızıl yeri, İçi karanlıkta dolu gözleri; Alnında akşamın ince kederi, Sessizliğin sırrı dudaklarında. Yanan bir kağıtta küçük bir satır Yazı gibi akşam onu karartır; Artık o, silinen bir hatıradır, Bu ıssız bahçenin uzaklarında... Necip fazıl kısakürek
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
Allaha güven, pişman olmazsın.
Hayata Dair