Dünyada hiç keder görmemiş bir insandan talihsiz kimse düşünülemez. Zavallı;kavuştuğu rahatın, zevkinin değerini anlamak için her türlü ölçü ve ölçütten yoksundur. Senelerce türlü belalar içinde yetişmiş bir beyin, kavuştuğu bir zevkten o derece yararlanır ki bu yolda elde edeceği gönül rahatlığını anlatmaya kimsenin gücü yetmez.
Eğer susarsa hepsinden kurtulur. Konuşursa ve konuşmak için çabalarsa kendisini tehlikeye atmış olur. Ancak fasih bir lisan, bol ilim, koruyucu bir verâ, gerekli murakabe onunla birlikte olursa konuşması azalır. Ancak o zaman onun kurtulması beklenebilir.