Fatmaaa
@Fatmazel__
Bir yerimiz varsa bu dünyada her şey insanca olmalı. Sevmek de yaşamak da ölmek de…
Hislerini yönetecek güce sahip değil insanoğlu…
Sayfa 49 - Dokuz
Buradakiler nasıl insanlar diye soracak olursan,hemen söyleyeyim:Herkes gibiler! İnsanoğlu dediğin şey ne kadar da tek tip bir varlık aslında! Vaktinin çoğunu yaşamak için çalışarak geçiriyor, geri kalan ufacık boş vaktinde ise öyle korkuyor ki bu kısacık boşluğu bile doldurmak için ellerinden geleni yapıyor. Ah, insanoğlunun kaderi!
Sayfa 16 - Dokuz
Zavallı Werther’in öyküsüne dair bulabildiğim her şeyi özenle derledim. Biliyorum, onun ruhuna ve karakterine hayranlık ve sevginizi, kaderine ise gözyaşlarınızı esirgemeyeceksiniz.
Ve sen, onun çektiklerini içinde duyan güzel Ruh! Bırak onun acıları senin acılarına teselli olsun, şayet yazgın veya hataların yüzünden bir dost bulamazsan kendine, bırak bu kitap senin en yakın dostun olsun..
Sayfa 7 - Dokuz
Evet, yeryüzünde bir gezginim yalnızca, bir yolcu… Sizler bunun ötesinde misiniz sanki?
Dokuz
Duyguları yara bere içinde…
Bir çocuk, Annneee sen beni hiç sevmiyorsun diyor, Sesinde hayal kırıklığı var, kelimeleri ağlıyor . Utanıyor şimdi çok. Başı biraz okşansa keşke. Tam da şu anda. Sıkı sıkı sarılsa annesi, ders vermeyi erteleyip “Geçecek diye bi ses verse. Kıyamam dese kıymasa. Yaralarını üflese, acıtmasa…Ama annesi görsün istiyor dünyanın kaç bucak olduğunu. Önce acını dindireyim, sonra neden acıdığını anlatayım demiyor hiç? Allah Allah! Seviyor tabi, kesin seviyordur aksi mümkün değil? Ama ona ne sevdiğini söyletmiyor?
Sayfa 86 - Destek
