Kafka'dankuduğum 3. Kitap bu.Milenaya sevgisini (denizin, dibindeki küçücük çakıl taşını sevmesi gibi kapladığını ) anlatışını çok sevdim.Kafka' yı okurken buhranlara düşsemde bittiğinde çok üzülüyorum.Kitap boyunca Kafka'nın hayatının son beş yılını izliyor ve yaşıyor gibiydim.Öldüğü zaman ise bu dünya gerçek olan birini kaybetti die üzüldüm.Yazdıklarınla yaşayacaksın.
Modern klasiklerde bu kadar vasat bir kitap okumadım.Çok yavaş ilerliyorlar ne anlatmak istediğini anladım fakat bir türlü aktaramamış tekrar elime alınca bitiricem şimdilik bıraktım.