Diyeceğim o ki, elden ele dolaştırdığımız kitaplarımızdı, silahlar değil. Bitene kadar yanımızdan ayırmadığımız da kitaplarımızdı, mermiler değil. Aman eskitmeyelim, diğer arkadaşlarımıza verelim diye itinayla dokunduğumuz kitapların sayfalarıydı, silahın soğuk kabzası değil.
Haaa, düşmanın cephesinden bakınca doğrudur, kitap silahtır. Çünkü okuyan toplumlar kendini yönetir. Okudukça, öğrendikçe onların hain planlarını görür ve geçit vermez. Emeğini, birikimini, sağlığını art niyetli, çıkarcı ellere bırakmaz. Düşman zihnimizi kuşatamazsa toprağımızı da ele geçiremez.