Bütün bu acı çeken insanları gördükten sonra kafamda bir ışık yandı. Dehşete düşmüştüm; dünyada bu kadar acı çeken insan olduğunu hiç düşünmemiştim. Kabuğuna çekilmiş bir salyangoz gibi, dışarıdaki kalabalık dünyanın yeni farkına varıyordum. Bu insanlar sadece sakat değillerdi, beni şaşırtan, onların rahatsızlıklarının benimkinden daha kötü olmasıydı ! O ana kadar bunun mümkün olabileceğini hiç düşünmemiştim. O güne kadar bir kör olduğumu, ancak o anda, diğer insanların çektiği acılarla kendiminkini karşılaştırdığımda, benimkinin bir hiç olduğunu görmeye ve bütün kalbimle hissetmeye başladım.