Insanları ötekeleştirmeyin!!!
Ya sende böyle olsaydın diye engelli minicik yavruya bakan veliler,yolda gördüğü down sendromluya farklı bir gezegenden gelmiş gibi bakan asıl kendi anormal olan!!!
Onlar gayet normal sen arabanı engellinin park yerine koyarken düşün çok mu normalsin?
Her insan bir engelli adayıdır,
yardım etmiyorsun bari engel olma yeter!!!
Bütün bu acı çeken insanları gördükten sonra kafamda bir ışık yandı. Dehşete düşmüştüm; dünyada bu kadar acı çeken insan olduğunu hiç düşünmemiştim. Kabuğuna çekilmiş bir salyangoz gibi, dışarıdaki kalabalık dünyanın yeni farkına varıyordum. Bu insanlar sadece sakat değillerdi, beni şaşırtan, onların rahatsızlıklarının benimkinden daha kötü olmasıydı ! O ana kadar bunun mümkün olabileceğini hiç düşünmemiştim. O güne kadar bir kör olduğumu, ancak o anda, diğer insanların çektiği acılarla kendiminkini karşılaştırdığımda, benimkinin bir hiç olduğunu görmeye ve bütün kalbimle hissetmeye başladım.
Bir kütüphaneyi kutulardan çıkarma işi vahşi bir yeniden doğum olayıysa şayet, toplama işi de mukadder Kıyamet Günü öncesinde gerçekleştirilen usulüne uygun bir defin işlemi olabilir.
Çoğu zaman kütüphanemin kim olduğuma açıklık getirdiği,bana yıllar içerisinde kendini daimi olarak dönüştüren değişken bir benlik verdiği duygusunu yaşamışımdır.