Venüs
@Fbyt
Şu anda okuduğu kitap
ani düşüşünü daha hissedilir kılmak için bu son günlerinin debdebesini bir saat eseri üzerinde çalışmış gibi inşa etti ölümünün müjdesini her fırsatta yeniden gözler önüne serdi ama her seferinde Neşenin parıltılı perdesini üzerini örttü ..
Reklam
günden ne bekliyordu ki titrek ve sessiz adımlarıyla durup dinlenmeden sessizliğin içinde ilerleyen saatte gözlerini öyle dikmişti..?
Ancak akış burada günü bir kayalığa fırlatıyor ve insan saatlerini kıyısında sabit ,hareketsiz boş boş oturuyordu. Kalkması için kadının cezbeden hiçbir şey yoktu o da boştu havası kalmamış gibiydi kendini bu yalnızlığın içinde anlamsız hissediyordu
Düşsüz geçen kapkara geceden sonra, tıpkı sıcak ve boğucu bir havadan buz kesmiş suyun içine dalar gibi kendini günün içinde buldu .
Gözler, kulaklar, bütün duyular sabahtan geceye geceden sabaha kadar hiçbir şeyle beslenmiyordu ..insan kendi kendisiyle , bedeniyle ve masa, yatak,pencere , lavabo gibi dört Veya beş dilsiz nesneyle umarsız bir biçimde yalnız kalıyordu; bu suskunluğun kapkara okyanusunda camdan yapılma çanı içerisindeki bir dalgıç gibi yaşıyordu ve dahası , dış dünyaya uzanan halatın koptuğunu ve sessiz derinliğin içinden hiçbir zaman dışarı çıkarılamayacağını şimdiden Sezen bir dalgıç gibi yaşıyordu ….
Reklam