Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir Uyanış HikayesiEdebiyat
Puan vermedi·192 syf.·
2020 23. kitabı
İncecik bir kitap ama bilerek sindire sindire okumak istedim ve üç günde bitirdim. Okurken her kelimesini her cümlesini sindirmeye çalıştım.
Daha önce Çok kitap olmuştu çok fazla altını çizdiğim cümleleri bulunan fakat Simyacı’yı okurken hissederek katılarak, sadece bakmadan görerek ve anlayarak özümseyerek çizdim.
Kısacası: Her cümlesi altı çizilesi bir kitap.
Okuduğunuz her cümle sizi olumlu ve güzel enerjisiyle
içine çekiyor. Unutan insanlara aslında içinde var olan sadece hatırlaması gereken gizleri ve gerçekleri hatırlatıyor.
Evren’in ruhani gücünü ve dilini adeta sizin ruhunuza işliyor ve hatırlatıyor bu küçücük kitapla Paulo Coelho.
______________
“Bir şey istediğin zaman, bütün Evren arzunun gerçekleşmesi için işbirliği yapar”
Kitabın sn can alıcı alıntısını henüz başlarındayken bizimle buluşturan Coelho, daha henüz yeni okuduğumuz o saniyelerde bile bu muhteşem sözleriyle bizi yaklaştırıyor Evren’e ve Yüce Evren’in içinde buluyoruz kendimizi.
Belki bazıları için önce bir sadece sözden ibaret olabiliyor, sonra düşünüyor ve şüpheleniyor, sorguluyor ama en sonunda kendisini Evren’in sihrine kaptırıyor ve kendi ilk gücünü bulmaya başlamışken buluyor okur.
Bir çeşit UYANIŞ kitabı diyebiliriz, hatta belki de tüm dinleri geride bırakabilecek yepyeni bir din de denebilir.
_____________
“Tanrı’nın Ruhu’nun, kendi ruhu olduğunu gördü”
Bu da yine kitabımızın kilit alıntılarından bir cümle. Baş karakterimiz Santiago’nun kendi gücünü tamamen kavramaya başladığı, kabullendiği belki de en kilit nokta.
Hepimiz aslında milyonlarca din ve inanışın arasında kendi gücümüzü unutmuştuk. Uyuyakalmıştık. Ve belki de sadece uyananlar kurtulabileceklerdi. Farkında olanlar.
Tanrı’nın Ruhu, Tanrı’nın Gücü denilen o ilahi gücün aslında kendimiz olduğunu anladığımız o bizim
Demeter ile Dionysos hasat günlerinin mutlu tanrılarıydı ama ya kışın ne yaparlardı?
Kışın acı çekerdi onlar, toprak da üzüntülere gömülürdü.
Sayfa 30
Dionysos’un hüznü:Edebiyat
Şarap Tanrısı, dirilen bir ölü değil, ölen bir diriydi. Ölümsüzlük inancını sağlayan da Persephone’den çok, kendisiydi.
Sayfa 41
Şarap, yoksulları zenginleştirmekle kalmazdı.Hayat veren, bütün hastalıkları iyileştirendi.
Sayfa 39