Yaşamlarımızın belki de en mühim bu anında, tamamen edilgenizdir. Ölümün modern
toplumsal düzenlerde modern öncesi dönemlere kıyasla çok daha büyük bir skandal teşkil etmesinin nedenlerinden biri de budur, zira modern insan kendi yazgısının efendisi olmaya daha fazla alışıkhr.
Trajedi teorisi içindeki bir akıma göre, kaderine boyun eğen ve fakat tam da bu eylemiyle onun ötesine geçen kahraman, amacına ulaşmak için kendini alçaltır. Benliği tasfiye etme iradesi göstermek, aynı zamanda onu aşmaktır, çünkü yalnızca güçlü bir irade kendinden bu kadar cesurca vazgeçebilir. En büyük özgürlük, insanın kendi yokoluşunda karar kılmasıdır. Kendi yıkımını tereddütsüz bir biçimde kucaklayan trajik kahraman, böylelikle insanlığın boyun eğmez ruhunu ortaya koymuş olur ki bu ruh, onun gönüllü olarak kendini adayışı gibi bir fon üzerinde göz kamaştırıcı bir ihtişamla parlar. Nitekim kahramanın ölümü aynı anda hem kayıp hem de kazançtır. Tıpkı şahadette olduğu gibi, özgürlük yalnızca değillenerek elde edilebilir. inkar edilerek olumlanabilir.
Kurban etme ediminin içinde şiddet barındırmasının nedeni, vaat ettiği değişimin arz ettiği derinliğin, evrimin yahut basit bir devamlılığın mülayimliğiyle karşılanamayacak oluşudur.