"Melankoli izlerin silinmesinin verdiği acıdır. Olup bitenden geriye ne kalmıştır ki? Melankolik acı, artık varolmayamn kesinlikle varolmadığını bilerek artık varolmayam koruma girişimidir. Yazgının bir parçası olan yıkımın ifşasıdır. Bu anlamda melankoli insanlık durumuna ilişkin bir gerçeği de ifade eder, buna göre insanlığın durumu, geçip giden ve her şeyi kaybolmaya mahkûm kılan zamanın boyunduruğundadır. Mekân ve zaman bize her yolculuğun zamanda yolculuk olduğunu hatırlatmak için bir aradadır: mekân içinde yer değiştirme dikkatimizi her günkü bakışımızla görmezden geldiğimiz yıkıntılara yöneltir."