Sevgi çok büyüktür diyorlar ya ben inanmıyorum çünkü ufacık bir taşa bile sevgi duyabilir insan."sevgi duymak!"
Sevgiyi gerçekten duyuyor mu kulaklarımız yoksa içinizde dönme dolap gibi dönüyor mu sürekli?
Dönme dolabın her yükselişinde sevinç çığlıkları atamıyor musunuz,gökyüzüne yaklaştıkça içiniz umut dolmuyor mu?
İçinizde yaşanan bu sevgiyi duymak belki de herkese duyurmak değildir.
Kendimize sevgiyi duyurabiliyor muyuz?
Ki bence aslolan insanın önce kendi kulağına fısıldamasıdır kendini sevdiğini söylemek.
Şimdi siz de ve ben de kendime fısıldıyorum.
-kendimi seviyorum.
Bakın bu kadar basit aslında sevgiyi duyurmak.
Zorlaştıran belki de bizleriz...
(: