Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ernaux’un olay örgüsü kullanmadan olayları anlatabilmesine bayılıyorum. Sanki aklından geçenleri yazıyormuş gibi bir dili var. Birkaç cümle ile geçtiği olaylar kitabın sonunda bir bütün oluşturuyor. Bu yazardan okuduğum üçüncü kitaptı. O kadar sıkıldım okkkadar sıkıldım ki anlatamam. Defalarca kitabı bırakmayı düşündüm. Bırakmamak için tek motivasyonum 160 sayfacık olmasıydı. 2 günde bitiririm dediğim kitabı 10 günde bitirebildim. Okuduğum bazı güzel satırlar hatrına 3 puan verdim ancak kimseye tavsiye etmem. Yazarın daha güzel kitapları var. Konusu da çok güzeldi nasıl bu kadar sıkıldım ben de şaşkınım.
Puanı bu kadar yüksek olan bir kitabı beğenmediğim için kendimi suçluyorum. Tarihsel olay sıralaması ve kişiler gerçek olsa da kitapta anlatılanlar çok masalsı. Hani eski Türk filmlerini izleriz ve biri ahtapotla boğuşup öldürürken aynı anda da 10 askeri devirirken ‘yok artık daha neler’ deriz ya; kitapta sık sık bunu yaşadım. Sanki bir çocuğun babasına hayran olması gibi kağanları üst düzey canlılarmış gibi anlatması beni çok sıktı. Daha gerçekçi bir tarih kitabı okuyacağımı sandığım için hayal kırıklığına uğradım. Türk orta Asya kültürünü okumak, töreleri öğrenmek çok ilgi çekiciydi ancak yine de geriye dönüp bitirdiğim kitaba baktığımda ‘bunca süreye değer miydi’ diye düşünüyorum. Elimde Ruh adam kitabı da var. Ona daha az beklentiyle başlayacağım.
Ölümsüz bir insan üzerinden hayatın anlamı sorgulanıyor. Aslında çok felsefik cümleler okuduktan sonra kitabı bırakıp bir süre bu konuda düşünmeye sevk etti beni. Hayatı değerli kılan bir sonunun olmasıymış. Ben de kitabı okuduktan sonra bunu farkettim :) yaptığımız hayat tercihlerine üzülüyoruz veya seviniyoruz. Çünkü bizim sonsuz şansımız yok. 1 milyon dolarınız olsa 5 bin tl dolandırıldığınız için ne kadar üzülürsünüz? Çok uzun yaşama şansınız varsa yaptığımız seçimlerin de bir anlamı kalmıyor. Sonuç olarak yaşamı yaşam yapan, heyecan katan, ertesi sabah uyanıp güne başlamamızı sağlayan şey bir gün uyanamayacak olmak aslında. Hepimiz çocuklarımız için daha güzel bir dünya bırakmaya çalışıyoruz. Daha adaletli, daha düzenli, daha konforlu, daha mutlu. Ölümsüz karakter de bunu yapmak için çabalıyor. Ama var olan düzeni değiştirmek için bu düzene alışmış olanları ortadan kaldırmak gerekiyor; yani öldürmek. Sonra fark ediyor ki, zaten kısacık ömürleri olan bu insanları sırf daha mutlu olsunlar diye öldürüyor. Her şey anlamsızlaşmaya başlıyor böylece. Gelişmemiş bir ülkede insanlar fakir ama mutluysa, onları daha mutlu olsunlar diye zorla gelişmiş ve zengin yapmaya gerek var mı? Onlar zaten mutlular, hepimizin varmak istediği duygudalar. Kitabı okurken aynı şeyler tekrar ediyormuş gibi hissettim ve biraz sıkıldım. Ancak 600 senelik bir süreci anlattığı için bence yazar, tarihin tekerrür ettiğini ve insanların zaman farklı olsa da aynı hisleri yaşadığını anlatmaya çalışmış.
