Ben genel olarak beğendim. Batının pedagojisini sorguladım ciddi manada. 15 sene önce kolesterolü olanlar yumurta sarısı yemesin derken sonra yok yok asıl yumurta sarısı iyiymiş yesinler demeleri gibi bilim yön değiştirebiliyor. Doğru kabul ettiğimiz davranışlar doğru mu? Uyku eğitimi, beslenme teknikleri, oyun çeşitleri, çocuğa yaklaşım gibi gibi pek çok şeyi ‘acaba doğru yapıyor muyum’ kaygısıyla yapıyordum. Okudukça batının çocuk psikolojisine de güvenmemeye başladım ve kaygı düzeyim arttı kfkdkdk ama bir bölümü okuyunca teslimiyet geldi. Biz bir yeri yapmaya çalışırken başka yeri yıkabiliriz. Bırakalım bu çocuğu Allah büyütsün, Allah korusun
Kitabın dili beni çok rahatsız etti. 3 sayfada bir durup kadınları katleden erkeklere sövmem gerektiği için 100 sayfalık kitabı 1 haftada okudum. Ben aslında tolstoyun ‘ya bakın ne manyaklar var size onları anlatıyorum’ dediğini zannederek okudum. Yani yok yoook tolstoy böyle düşünüyor olamazdı. Çünkü babamın oğlu, çok iyi tanıyorum onu. O böyle bir şey demez sanıyordum. Meğersem kitap yazıldığı zaman benim gibi pek çok insan tolstoya mektup yazmış: bu kitapta ne demek istedin? Diye sormuşlar. O da bir son söz yazmış. Açıkçası tolstoyun gerçekten böyle düşünmesine kırıldım, incindim, gücendim. Yine de ölünün arkasından kötü konuşulmaz. Okuduğuma pişman değilim.
Puanım 7.
