Ruhlarını doyurmak ister insanlar. Onları anlayabilecek birileriyle konuşmak isterler. Neden kimse doyuramaz ruhunu? Herkes mi kapalı kutu? Belki de doğru sandığımız anahtarlar aslında kopyaladığından, yanlış kişilere açtığımız ve kilidi de ömür boyu mühürlediğimizdendir ruhumuzu.
Hislerinden vazgeçer insan. Pişman olacağını bile bile bir da tüm bu hislerin geri gelmeyeceğini bile bile vazgeçer insan. Bazen başka bir şansı olmadığını bildiğinden yapar bunu.