Zweig, hikayesini yine bir vapur yolculuğunda rastlaşan iki adamın sohbetinden kesitlerle oluşturmuş, tabi burada esas olan hikayenin kendisidir fakat bu benzerliğin Satranç kitabını anımsatması, beklentiyi yükseltmesi ve bu beklentiyi karşılamasıda benim için çok değerli oldu. Zweig okuyucularının bildiği üzere artık elimize bu yazarın kitabını aldığımızda acaba nasıl bir travma yaşanacak diye bir önyargı ile kitaba başlasakta (aslında önyargı dediğim heyecanlı bir beklenti), her seferinde şaşırtan , derin psikolojik araştırmalar sonucu yazdığını düşündüğüm bu eserleri okumaktan büyük keyif alıyorum.