Bu aralar herkese gösterdiğim, whatsapp hakkımdama yazdığım, güzellemelere doyamadığım o şiir;
Ayrılık ne biliyor musun?
Saçına rüzgâr, sesine ışık düşürememek kimsenin.
Çiçeklerden uzağa düşmesi insanın yolunun.
Gözlerinde birikmiş hüznün, denizlerde taşınamayan tuz olduğunu bilmek.
Oysa ben seninle bir şenlik gibiydim,
Bir kentte bütün seslerin biriktiği,
Bir kentte bütün fotoğrafların biriktiği,
Bir kentte bütün renklerin biriktiği.
Cemal Süreya