Ferhat çelik
@Ferhat_21
Sanır mısın sahiden
Senin zarif endamın sarstı onu böyle,
Yüreğini yaran sendin gerçi.
Bu nedenle şunu söyleyebiliriz ki, işbölümünün ailede değil toplum içinde
vurgulandığı yerde çekirdek aile, buna karşılık toplumda değil aile içinde vurgulandığı yerlerdede geniş aile bulma ihtimali yükselir. İşbölümü, şüphesiz, sanayileşmenin artmasıyla birlikte hızlanmıştır. Sanayileşme tarımdaki insan sayısı üzerinde hemen neredeyse doğrudan ve peşin bir etkiye sahiptir. Sanayide çalışılabilecek iş ortaya çıkınca tarımdaki gizli işsizler ya da mevsimlik olarak istihdam edilenler fabrikalarda iş bulmak amacıyla göç ederler. Bu göç toprak üzerindeki nüfusu azaltır ve kı rsal alanda kişi başına artan bir toprak ve sermaye bırakır. Hiçbir büyük teknolojik yeniliğin olmadığı yerlerde bile bunun etkisi emeğin üretkenliğini artırmaktır.
Bir dizi koca-karı-çocuk takımlarının tek bir hane içinde ikamet ettiği bir yerde birlikte çalışan ve yiyen çekirdek aile değil, daha büyük olan hane halkıdır. Aynı şey aynı atadan gelme kuralınca bir arada tutulan toplumsal birimler için de geçerlidir. Böyle birimlerde hane halkının merkezi baba ya da anne tarafından akraba bireylerden oluşabilir ve haklar yukarıdan aşağıya ağırlıklı olarak baba veya anne tarafına verilir. Böyle birimler koca ile karı arasındaki bağa önem vermek yerine birbirini takip eden nesiller arasındaki bağa önem vereceklerdir. Evlilikle birlikte böyle bir aile içine gelen eş, ister erkek ister kadın olsun, sadece bir karı yahut koca ile değil bir grup akraba ile evlendiğini görecektir. Dahası bu akrabalar eşlik bağının bağladığından daha güçlü bir şekilde birbirlerine bağlılık göstermektedirler.
Bütün toplumsal ve ekonomik yumurtalar tek bir paleoteknik sepet içindedir. Sadece etkin alternatif seçeneklerin bulunduğu bir durumda yeni bir düzene geçiş yapılabilir. Böyle bir geçişte, geçiş dönemine hükmeden ve ortaya çıkan
toplum yapısını belirleyen toplumsal ilişkileri bir kalıba oturtmada mülkiyet biçimi önemlidir. Fakat mülkiyet biçimleri kendi içlerinde ve kendi başlarına sadece örgütsel kalıplardır. Bu kalıpların nasıl kullanıldığı ise bir toplumsal örgüt ve gücün örgütlenmesi sorunudur ki,
Yakın dönemde yapılan çalışmalar kolhozların pek başarılı olmadıklarını göstermektedir. Rençper işçilere verilen özel tarlalar kolektif çiftliklerden çok daha üretken olmuşlardır. Sovyetler Birliği'nde ekilen toplam alanın yüzde 3'üne tekabül etmelerine rağmen bu özel tarlalar toplam ürün çıktısının yüzde 16'sını ve canlı hayvan üretiminin yaklaşık yarısını üretmektedirler.
Alınıp satılan bir varlık olarak toprak, iktisatçıların tanımına göre, bir metadır. Kari Polanyi, toprağın tabiatın parçası olmasından ötürü, bunun hukuki bir icat olduğunu belirtmiştir; toprak mevcuttur, satılmak için üretilmemiştir. Başka herhangi bir mülkiyet gibi merkantil mülkiyet de toprak üzerinde üst bir hakkı, ve yukarıda tartışılan önceki mülkiyet biçimleri gibi, kullanım karşılığı vergi toplama hakkını teyit eder.