Ferhat Krpcn
@Ferhatkrpcn
174 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Ferhat Krpcn bir yorumu yanıtladı.
- "geçen gece çocuk hastaydı. ilacı bitmiş, almak için dışarı çıktım. sağa sola saldırıp nöbetçi eczane arıyoruz. birden durup dururken içim cız etti. bi baktım gene aynı karın ağrısı. öyle özlemişim ki seni. dönerken bi meyhane gördüm. bi tek içeri girdiğimi hatırlıyorum bi de rakıya yumulduğumu. arkasından en az dört cigaralık…sonra gözümü bir açtım karşıdan karlı dağlar geçiyor. bi daha açtım başımda bi çocuk: “kalk abi.” diyor “kars’a geldik.”
— otobüsten indim, yürümeye başladım. dedim, Allah’ım nerdeyim ben? burası neresi? sonra güç bela burayı buldum. kapının önünde durup düşündüm. dedim Bekir, bu kapı ahiret kapısı. burası sırat köprüsü. bu sefer de geçersen bi daha geri dönemezsin. iyi düşün dedim. düşündüm, düşündüm…ama olmadı, dönemedim. sonra, bak oğlum dedim kendi kendime. yolu yok çekeceksin. isyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. yol belli, eğ başını usul usul yürü şimdi."
abi yanlış anlama fakat ne anlatmak istedin burda? yazar ne anlatmak istemis...
Ferhat Krpcn yorumladı.
Ernest, üst sınıfın üyeleriyle temasa geçip yüksek makamlarda bulunanlarla senli benli hale gelene kadar toplumdaki yükselişini anlatmaya devam etti. Sonra yaşadığı büyük hayal kırıklığı geldi aklına ama gözünün bu şekilde açılmasını öyle bir şekilde anlattı ki dinleyicilere hiç de sıcak gelmedi. Herkesin hamurunun birbirine benzemesine çok şaşırmıştı. Hayat hiç de güzel ve cömert değildi. Karşılaştığı bencillik karşısında serseme dönmüş, bundan çok düşünsel hayatın zayıflığından etkilenmişti. Devrimcileri tanınmış biri olarak efendiler sınıfının aptallığından ve sığlığından sarsılmıştı. Üstüne üstlük muhteşem kiliselerine ve dolgun maaşlı vaizelerine karşın, ister kadın olsun ister erkek, efendilerin fena halde maddiyatçı olduğunu görebilmişti. Ufak tefek zararsız fikirleri ve pek sevdikleri o küçük ahlak ilkeleri konusunda bolca çene çaldıkları doğruydu ama tüm bu boş gevezeliklerine karşın hayatlarına asıl egemen olan şey, maddiyattı. Bir de gerçek ahlaktan yoksunlar, İsa’nın öğrettiği ama artık kimsenin önemsemediği türden ahlaktan.
tüm birinci sınıf insanların bencil ve düşünsel derinlikten yoksun, gerçek ahlaktan sapmış durumda. tabi bunun en temel kaynağı. ahlaki davranıyor gibi görünüp özde çıkarcı ve ikiyüzlülüktür
