FeriMah Hanım
@Feri_mah
𝐕𝐞 𝐀𝐥𝐥𝐚𝐡; 𝐊𝐞𝐧𝐝𝐢 𝐡𝐢𝐫𝐚𝐬𝛊𝐧𝛊 𝐛𝐮𝐥𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐫𝐤𝐞𝐬𝐥𝐞 𝐤𝐨𝐧𝐮𝐬̧𝐮𝐫...ꨄ︎
İnsanın Anlam ArayışıFelsefe
"Yaşamak için bir nedeni olan kişi, hemen her nasıl 'a katlanabilir" Demiş Nietzsche bu sözü ondan duymak beni şaşırtmadı değil doğrusu neyse konumuz bu değil Sevgili Victor Frankl' le beraberiz bugün. kitap hakkında bir çok yerde okuyucuların yorumlarını okudum ve genel kanı, birbirine benzer hatta aynısı diyebileceğimiz yaklaşımlar olmuş. Kitap gerçekten muazzam bir titizlikle ele alınmış gerek anlatışı gerek içeriği çok kapsayıcı bir noktada. Kitabı değerli kılan en önemli şeylerden biri yazarımızın kendi trajedisini bizlerle paylaşarak bizi de kendi varoluşsal benliğini bulmadaki serüvenine ortak etmesidir. Burada gözden kaçırılmaması gereken şey kendisinin önemli bir psikiyatri olduğudur. Buda olaylara bakış açısını ve algılayışının normal bir insanın yada mahkumunkine kıyasla güçlü olduğu yada olması gerektiği gerçeğidir. Doğrusu kitap insanın çıplak varoluşunun bir serenadı niteliğindedir. Özellikle kitapta da sık sık ifade ettiği nevrotik ruhsal bunalımlara maruz kalan insanların bu durumdan kurtulmak için anlamlı bir uğraşla yaşamına değer katmalıdır. Özellikle zaman kavramının nevrotik kişilik üzerinde önemli bir etkisinin olduğunu görüyoruz yani boş vakit, hiçliktir kalkın birşeylerle uğraşın yararlı eylemlerde bulunun ki varoluşunuza anlam katmış olun . İçinde yaşanılan şartlar ne kadar kötü ve ürkütücü olursa olsun insan daima yaşam karşısında sorumlu olduğunu hatırında tutmalı ve bizim hayattan ne beklediğimizden çok onun bizden ne istediğine odaklanmamız gerekir. "Gerçekten ihtiyaç duyduğumuz şey yaşama yönelik tutumumuzu değiştirmemizdir." bunu da doğru eylem ve doğru yaşam biçimini benimseyerek yapabiliriz. Bu kitap hakkında yazacak o kadar çok şeyler var ki yazmakla olacak iş değil alın okuyun arkadaşlar evet bu kadardı teşekkürler
Bu da
Yaşamak acı çekmektir; yaşamı sürdürmek, çekilen bu acıda bir anlam bulmaktadır.
Ama gözyaşlarından utanmamız gerekmiyordu, çünkü gözyaşları, bir insanın, cesaretlerin en büyüğüne, acı çekme cesaretine sahip olduğuna tanıklık ediyordu.
İnsanı en çok yaralayan şey, fiziksel acı değil, haksızlığın, mantıksızlığın verdiği ruhsal ıstıraptır.
Dünyada hiçbir şeyi kalmayan bir insanın, kısa bir an için de olsa, sevdiği insana ilişkin düşüncelerle ne kadar mutlu olabileceğini anladım.