İmran Akbaş
@Ferida
20 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Asla'daki her zaman'ların peşinden koşmak...
Hiç bu kadar yalın, naif, insancıl bir kitap okumamıştım. İnsan yazgısını değiştirebilir mi? İkili ilişkilerin devrimi. Mutlaka okunmalı. Kitaptaki felsefik kavramları bilmekte yarar var ama bilinmesede algılamak mümkün. Su gibi bir hikaye...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın diğer kitaplarını daha önce okumamış olsam daha çok beğenebilirdim. Havada kalan hadiseler hızlı geçişler var. Her kitabın sonunda başta verilen soruların cevabı mutlaka olur ancak kitabın sonunda ne olduğunu bilmediğiniz bir boşluk oluşuyor. Edebi olarak değerlendirilmesi gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Bunun dışında akıcı, keyifli bir kitap. Daha çok gençlik romanları gibi düşünülebilir. Ancak okuyan kesimin yaş aralığı oldukça önemli çünkü gereksiz bir şekilde yazar sürekli cinsel paylaşımlarda bulunmuş. İkili ilişkileri bu şekilde anlamlandırmamaları açısından belli bir yaş aralığının altı okumamalı diye düşünüyorum.
Başta çocuk romanı gibi gelsede olayların akışı peşimi bırakmadı ve bir solukta okudum. Mükemmel bir hayal gücü ve alemlerden alemlere mükemmel bir akış. Onlarca kıta ve yüzlerce yaşam formu gözlerinizin önüne seriliyor. Umarım kaptan mavi ayının geriye kalan yarı ömrüde şanslarla ve güzel dostluklarla geçer...
10/10
Beğendi
·2019 35. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 11 Şubat 2019 23:20
·Bu kitaptan sonra keşke bu kitabı okumadan aklımdaki diğer kitapları bitirseydim diyeceksiniz. Çünkü hiçbir kitabın bu hazzı veremeyeceğini düşüneceksiniz. Herşey o kadar uzak ve bir o kadarda yakın gelecek. Kendinizi sorgulayacak, sorgulamanın nasıl bir nimet olduğunu öğreneceksiniz. Yıkılan tabularınızla inşa edeceğiniz sağlam inancınız aynı bahçede olacak. Gerçek iman için sağlam dinamiklerinizin olduğunu göreceksiniz. Yoksa vay halinize...
Baştan sona akışın düşmediği mükemmel bir kitap. Sevmek ve inanmakla başlıyor herşey. İlk defa bir kitabın sonunda ağladım. En çokta sessiz çığlıklara... Sakin bir kitap beklerken bir maceranın içinde buluyorsunuz kendinizi ve güm içinizde kocaman bir boşluk ve çaresizlik hissiyle kalıyorsunuz kitabın sonunda
