A. Feride Yavuz

A. Feride Yavuz
@FerideYavuz
Vasiyetlerden, mezarlardan iğrenirim; Ummam tek gözyaşı bile bu dünyadan ben, Kargaları canlıyken çağırmak isterim, Kanlı lokmalar almaya iğrenç bedenimden.
17 Eylül
60 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Kederlerim bir ortaçağ şatosu, kartal yuvası gibi, zirveleri bulutların içinde kalmış sarp dağların arasında. Oradan aşağıya gerçekliğin içine uçup avımı yakalıyorum; fakat aşağıda kalmıyorum, avımı eve getiriyorum, bu av, bir resim; ve onu şatomun duvarlarındaki goblenlere işliyorum. Ve sonra bir ölü gibi yaşıyorum. Yaşanılmış olanların topyekûn içine dalıyorum, unutuluşun başlangıcından hatıraların sonsuzluğuna dek. Orada ihtiyar, kır saçlı bir adam gibi, düşünceler içinde oturuyorum ve resimleri anlatıyorum alçak sesle, neredeyse fısıldar gibi, ve yanı başımda küçücük bir çocuk, oturmuş beni dinliyor, daha ben anlatmadan hatırlasa bile her şeyi.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Belki bir sağanak boşanır apansız yüzyıllık bir yağmur başlar ve sinsi bir hastalığa dönmeden alışkanlıklar yok olup gider her şey,
ve her yıl biraz daha harabeye dönen o eski konaklar gibidir anılar gül bahçeleri, sessiz koru ve orman yabanıl otlar içinde kaybolur gider
Dinsizdi, özgür sayılırdı belki ama bağlanması özgürlüğe de Hiçbir yerde yeterinden çok kalmadı beklemedi anılar sarnıcının dolmasını şikâyetsiz yaşadı yaşadığı her günü yoktu yüreğinde pişmanlıkların izi
ve başarısız eylemler çağında o kaçabilir mi binlerce kez ölmekten